ΑΓΩΝΙΑ ΓΙΑ ΣΙΑΜΑΙΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΗ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ

Κρίσιμη είναι η σημερινή μέρα για δύο σιαμαία κοριτσάκια από το Μπαγκλαντές, την Trishna και την Krishna, που εγχειρίζονται στο Νοσοκομείο Παίδων της Μελβούρνης, σε μια εγχείρηση που έχει μόλις 25% πιθανότητες επιτυχίας.


Η επέμβαση, στην οποία συμμετέχουν 16 νευροχειρουργοί, ξεκίνησε στις 10 το πρωί της Δευτέρας και αναμένεται να διαρκέσει 16 ώρες.

Τα δύο κοριτσάκια, που σήμερα είναι τριών χρόνων, έχουν υποβληθεί ήδη σε πολλές εγχειρήσεις και πλέον η μεγάλη πρόκληση για την ιατρική ομάδα είναι το να καταφέρει να χωρίσει τον εγκέφαλό τους, ο οποίος παραμένει ακόμα ενωμένος κατά 10%, με έναν ιδιαίτερα πολύπλοκο νευρολογικό τρόπο.

Μέχρι τώρα η ομάδα των χειρουργών έχει καταφέρει να αποσυνδέσει πολλές λειτουργίες, όπως τη νεφρική και αυτή της ομιλίας.

ΠΗΓΗ:

Ζούγκλα

ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝΙΟ ΝΤΕ ΝΙΓΚΡΙΣ

Θρήνος επικρατεί στην οικογένεια του Αντόνιο Ντε Νίγκρις και της Λάρισας. Ο 31χρονος επιθετικός της ΑΕΛ άφησε την τελευταία του πνοή στις 03:30 τα ξημερώματα.

Επίσημη ανακοίνωση για τα αίτια του θανάτου του δεν έχει εκδοθεί. Ωστόσο, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο γνωστός ποδοσφαιριστής αισθάνθηκε ξαφνικά δύσπνοια. Η γυναίκα του κάλεσε ασθενοφόρο, αλλά άφησε «έσβησε» πριν προλάβει να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.
Ο Μεξικανός άσος που φέτος μεταγράφηκε στην ομάδα της Θεσσαλίας την ώρα που κοιμόταν ένιωσε δυσφορία και την ώρα που διακομιζόταν στο νοσοκομείο εξέπνευσε. Σύμφωνα με δημοσιεύματα από το Μεξικό ο Ντε Νίγκρις πέθανε από ανακοπή καρδιάς.

Στο Μεξικό που είναι και η πατρίδα του ποδοσφαιριστή αμέσως έγινε πρώτο θέμα η είδηση του θλιβερού γεγονότος με τον εκπρόσωπο της Μοντερέι, (ήταν η ομάδα που ξεκίνησε την καριέρα του το 1999), Εβεράρδο Βαλντέζ να ανακοινώνει τον θάνατο του Ντε Νίγκρις και να τονίζει ότι γνωρίζει λίγα πράγματα για το περιστατικό. Επίσης έδωσε τα συλληπητήρια του στην οικογένεια του παίκτης της ΑΕΛ

Ο Ντε Νίγκρις είχε υπογράψει με την Λάρισα το περασμένο καλοκαίρι και είχε έξι συμμετοχές στο φετεινό πρωτάθλημα. Παλαιότερα είχε αγωνιστεί στις Βιγιαρεάλ, Σάντος, Πούμα και Γκαζιάντεσπορ, ενώ είχε ξεκινήσει την καριέρα του στην Μεξικάνικη Μοντερέι.

ΠΗΓΗ:

Madata

ΝΕΚΡΗ 19ΧΡΟΝΗ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ- 11 ΑΚΟΜΗ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ

Μία 19χρονη από τη Θεσσαλονίκη, η οποία δεν έπασχε από κανένα υποκείμενο πρόβλημα υγείας, άφησε την τελευταία της πνοή εξαιτίας της νέας γρίπης. Την ίδια στιγμή, κατακόρυφη αύξηση παρουσιάζουν τις τελευταίες εβδομάδες τα σοβαρά κρούσματα νέας γρίπης στην χώρα μας.

Έως σήμερα το πρωί, 12 άνθρωποι βρίσκονταν στην εντατική με βαριά πνευμονοπάθεια εξαιτίας της (οι 11 διασωληνωμένοι), όταν από την αρχή της πανδημίας, στις αρχές του καλοκαιριού, χρειάσθηκαν συνολικά διασωλήνωση 29 ασθενείς.

Η νεαρή κοπέλα είναι το έβδομο αλλά και νεώτερο ως τώρα, θύμα της νέας γρίπης στην χώρα μας. Είναι επίσης η δεύτερη ασθενής που πεθαίνει παρ' ότι δεν πάσχει από κάποιο χρόνιο πρόβλημα υγείας. Από τους υπόλοιπους νεκρούς, οι τρεις είχαν ηλικία 20-30 ετών, ενώ μόνο ένας ήταν άνω των 50.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η 19χρονη παρουσίαζε συμπτώματα γρίπης τις τελευταίες δέκα ημέρες και είχε επιβεβαιωθεί πως ήταν μολυσμένη από τον ιό Α(Η1Ν1)ν.

Το βράδυ του Σαββάτου μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης με συμπτώματα βαριάς πνευμονίας. Διασωληνώθηκε και μεταφέρθηκε στην εντατική, αλλά σήμερα το πρωί κατέληξε.

Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας, η κοπέλα πέθανε λόγω «καρδιογενούς shock επί εδάφους οξείας μυοκαρδίτιδας και συνοδού πνευμονίας». Ωστόσο, τα ακριβή αίτια του θανάτου της θα διαπιστωθούν έπειτα από νεκροτομή.

Ανησυχητική αύξηση των πνευμονιών

Την ίδια στιγμή, τα στατιστικά στοιχεία του του Κέντρου Ελέγχου & Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) υποδηλώνουν πως ενώ μετά το καλοκαίρι υπήρχε ύφεση των σοβαρών κρουσμάτων νέας γρίπης στην χώρα μας, από τις αρχές του μήνα έχουν παρουσιάσει ραγδαία αύξηση και πλέον είναι διπλάσια απ' ό,τι τον περασμένο μήνα.

Από την αρχή της πανδημίας έως σήμερα, 115 άνθρωποι παρουσίασαν πνευμονία λόγω της νέας γρίπης (επί συνόλου 3.189 επιβεβαιωμένων κρουσμάτων).

Οι 86 από αυτούς ανάρρωσαν δίχως να χρειαστούν μηχανική υποστήριξη της αναπνοής τους, οι 22 χρειάστηκαν διασωλήνωση, ενώ 7 (μαζί με την νεαρή από τη Θεσσαλονίκη) έχασαν τη ζωή τους.

Όπως εξήγησε σήμερα το πρωί ο πνευμονολόγος Παναγιώτης Μπεχράκης, αναπληρωτής καθηγητής Φυσιολογίας της Αναπνοής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Πανδημίας Γρίπης, η νέα γρίπη αποδεικνύεται πολύ πιο επικίνδυνη από την εποχική, ιδίως για τους νέους ανθρώπους.

Αναλυτικότερα, η ηλικιακή κατανομή των 115 ασθενών με πνευμονία έχει ως εξής:

0-10 ετών = 7 ασθενείς

11-20 ετών = 16 ασθενείς

21-30 ετών = 20 ασθενείς

31-40 ετών = 18 ασθενείς

41-50 ετών = 20 ασθενείς

Άνω των 50 ετών = 34 ασθενείς

Από τους ασθενείς αυτούς, σχεδόν όλοι είχαν ιογενή πνευμονία, δηλαδή πνευμονοπάθεια εξαιτίας του ιού Α(Η1Ν1)ν. Τρεις όμως είχαν βακτηριακή πνευμονία (από πνευμονιόκοκκο) που εκδηλώθηκε ως επιπλοκή της νέας γρίπης.

ΠΗΓΗ:

Τα Νέα

ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΓΙΟΥΜΤΖΗΣ

Εμβληματικός τραγουδιστής της κλασσικής εποχής του ρεμπέτικου. Είπαν χαρακτηριστικά γι' αυτόν ότι «στο λαιμό του είχε φωλιές από αηδόνια».

Γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας το 1904. Ήλθε στην Ελλάδα πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή και εγκαταστάθηκε στον Πειραιά. Από παιδί μπήκε στο μεροκάματο, αλλά το μεγάλο πάθος του ήταν το τραγούδι. Γρήγορα γνωρίστηκε με την πειραιώτικη παρέα του ρεμπέτικου. Μαζί με τους Μάρκο Βαμβακάρη, Ανέστη Δελιά και Γιώργο Μπάτη έφτιαξαν την πρώτη αμιγώς μπουζουξίδικη λαϊκή ορχήστρα. Ήταν γνωστή ως «Τετράς του Πειραιώς», στην καθαρευουσιάνικη εκδοχή του Μπάτη.

Το 1934 η κομπανία πρωτοεμφανίζεται στη μάντρα του Σαραντόπουλου, στην Ανάσταση του Πειραιά και γνωρίζει πολύ μεγάλη επιτυχία. Στην κομπανία τραγουδούν όλοι, όμως ο Στράτος είναι ο βασικός τραγουδιστής. Την ίδια χρονιά, ο Μάρκος ετοιμάζεται να ηχογραφήσει τον πρώτο του δίσκο. Ο Μάρκος πηγαίνει στην εταιρία για να παίξει τα τραγούδια του, αλλά όχι και να τα τραγουδήσει, καθώς η κομπανία είχε βασικό τραγουδιστή τον Στράτο και ο ίδιος δεν πίστευε στις φωνητικές του ικανότητες. Όμως, ο Σπύρος Περιστέρης, ο μαέστρος της εταιρίας, επιμένει να είναι ο Μάρκος ο ερμηνευτής των τραγουδιών του. Έτσι, δημιουργείται το εξής παράδοξο: Στο λαϊκό πάλκο τα τραγούδια του Μάρκου να ερμηνεύονται από το Στράτο και στη δισκογραφία από τον Μάρκο.

Την ίδια περίοδο εμφανίζεται στη δισκογραφία και ο Γιώργος Μπάτης. Ηχογραφεί πρώτα το τραγούδι «Μπάτης ο δερβίσης» και ετοιμάζεται να ηχογραφήσει το «Ζεϊμπεκάνο σπανιόλο». Η κομπανία προβάρει το τραγούδι, ο Μπάτης όμως δεν μπορεί να τραγουδήσει κι έτσι ηχογραφείται με τη φωνή του Στράτου. Ακολουθούν τα τραγούδια «Οι σφουγγαράδες» και «Μάγκες καραβοτσακισμένοι» και το 1936 ο Στράτος ερμηνεύει τραγούδια και του τέταρτου της παρέας, του Ανέστη Δελιά («Μάγκες πιάστε τα βουνά», «Τον άντρα σου και μένα» κ.ά.).
Στα πρώτα χρόνια της δισκογραφικής παρουσίας των Πειραιωτών ο Στράτος συμμετέχει στις περισσότερες ηχογραφήσεις, ακόμα κι όταν δεν τραγουδάει. Σε πολλά απ' τα πρώτα τραγούδια του Μάρκου παίζει μπαγλαμά ή ποτηράκια, ενώ δεκάδες είναι οι δίσκοι όπου η φωνή του χαιρετίζει τους συμμετέχοντες στην ηχογράφηση («Γεια σου Μάρκο με τις ζωντανές σου τις πενιές σου», «Γεια σου Σπύρο μου με το μπουζουκάκι σου»). Καμιά φορά χαιρετίζει και τον εαυτό του! («Γεια σου και σένα ρε Στράτο με τον τζουρά σου»).

Στα μέσα της δεκαετίας του '30 η φωνή του Στράτου Παγιουμτζή είναι ήδη μύθος. Από τότε αναφέρεται μόνο με το μικρό του όνομα, ακόμα και σε ετικέτες δίσκων. Το 1935 τον χρησιμοποιεί ως ερμηνευτή ο Βαγγέλης Παπάζογλου («Σαν εγύριζα απ' την Πύλο») και από το 1937 και άλλοι μεγάλοι Μικρασιάτες δημιουργοί: Ο Παναγιώτης Τούντας («Περσεφόνη μου γλυκιά», «Είν' ευτυχής ο άνθρωπος» κ.ά.), ο Κώστας Σκαρβέλης («Σε γελάσανε», «Ο κόσμος πλούτη λαχταρά» κ.ά.) και ο Σπύρος Περιστέρης («Θαλασσινό μεράκι», «Για σένα μαυρομάτα μου» κ.ά.).

Το 1938 ο Στράτος θα τραγουδήσει Μανώλη Χιώτη («Δε λες το ναι και συ») και μερικά απ' τα καλύτερα τραγούδια του Μπαγιαντέρα («Γυρνώ σαν Νυχτερίδα», «Χατζηκυριάκειο»). Με τον Τσιτσάνη είχε γνωριστεί μερικούς μήνες νωρίτερα και μαζί του θα ξεκινήσει μια πολύχρονη συνεργασία. Δεκάδες πασίγνωστα τραγούδια του Τσιτσάνη πρωτοηχογραφήθηκαν με τη φωνή του Στράτου Παγιουμτζή, κάτι που δεν είναι καθόλου άσχετο με την επιτυχία τους.

Μετά την Κατοχή, ο Στράτος συνεχίζει τη συνεργασία του με τους παλιότερους λαϊκούς δημιουργούς (Μάρκο, Τσιτσάνη, Χιώτη κλπ.) και με νέους, όπως ο Απόστολος Καλδάρας («Πάνω σ' ένα βράχο») και ο Γιώργος Μητσάκης («Μάγκας βγήκε για σεργιάνι»). Θα συνεχίσει στη δισκογραφία ως τα μέσα της δεκαετίας του '50, οπότε με την άνθηση του αρχοντορεμπέτικου η καριέρα του θα πάρει την κατιούσα.

Στις αρχές της δεκαετίας του '60 ο Ζαμπέτας τον ξαναφέρνει στο προσκήνιο, εκμεταλλευόμενος τη μεγάλη του επιρροή στις εταιρίες. Ο Στράτος ηχογραφεί προπολεμικά ρεμπέτικα του Χατζηχρήστου, του Τσιτσάνη και άλλων δημιουργών, τον περίφημο αμανέ «Μινόρε του Στράτου» και τον ύμνο του Ολυμπιακού «Ολυμπιακέ μεγάλε, Ολυμπιακέ τρανέ» («Ολυμπιακέ μεγάλε, Ολυμπιακέ τρανέ / που εσάρωσες τη Σάντος, την ομάδα του Πελέ). Εκτός απ' τη δισκογραφία, ο Στράτος επανέρχεται στα λαϊκά πάλκα, όπου δούλευε ασταμάτητα απ' το 1934 έως το 1955.

Τον Οκτώβρη του 1971 καταφέρνει να βγάλει διαβατήριο (το 1937 είχε συλληφθεί για χρήση χασίς και πήγε εξορία) και να πάει στη Νέα Υόρκη. Δούλεψε στη «Σπηλιά», όπου αποθεωνόταν απ' τους ομογενείς. Στις 16 Νοεμβρίου 1971 «έσβησε» πάνω στο πάλκο, σε ηλικία 67 ετών. Για να τον γυρίσουν στην πατρίδα και να τον κηδέψουν, χρειάστηκε να γίνει έρανος από παλιούς φίλους και συνεργάτες του, ενώ τα έξοδα της κηδείας κάλυψε ο Γιώργος Ζαμπέτας.

ΠΗΓΗ:

Σαν Σήμερα

ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ "ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΡΟΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ" ΤΟ 2010

Η Κομισιόν επέλεξε για το 2010 την Στοκχόλμη ως την πιο πράσινη πρωτεύουσα της Ευρώπης. Εδώ και πολλά χρόνια η σουηδική πρωτεύουσα αποτελεί πρότυπο οικολογικής πόλης ως προς την υποδομή και την ανακύκλωση.


Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέμεινε φέτος για πρώτη φορά μια νέα τιμητική διάκριση για πόλεις. Πρόκειται για το ευρωπαϊκό βραβείο για την πιο πράσινης πρωτεύουσας, το οποίο πηγαίνει στην Στοκχόλμη, η οποία το 2010 θα φέρει τον τίτλο «Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης». Το 2011 θα ακολουθήσει το Αμβούργο, ενώ ήδη οι άνθρωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εξετάζουν τις υποψηφιότητες για το 2012 και 2013.



Hammarby Sjöstad – η συνοικία πρότυπο


To σύστημα ανακύκλωσης μπροστά στα σπίτια Τι όμως κάνει την Στοκχόλμη τόσο ξεχωριστή; Ας ξεκινήσουμε από μια υποδειγματική συνοικία: το Χάμαρμπι Σγέσταντ. Σχεδιάστηκε για την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι Ολυμπιακοί δεν ήρθαν τελικά στην Στοκχόλμη. Όμως η συνοικία έμεινε και ανεβάζει κατά πολύ τον πήχη του τι σημαίνει πραγματικά οικολογική συνοικία.



Ένα παράδειγμα: Ενώ στις ΗΠΑ ή την Αυστραλία αντιστοιχούν σε κάθε πολίτη εκπομπές 20 τόνων διοξειδίου του άνθρακα του χρόνου στην Στοκχόλμη αντιστοιχούν μόλις 4. Ο αρχιτέκτονας της συνοικίας Στέλαν Φρίξελ λέει: «Μας ρωτούν. Πώς το καταφέρνετε; Είναι τα κτίρια τόσο μοναδικά; Με τι τρόπο καλύπτονται οι ενεργειακές ανάγκες; Ποιό είναι το μυστικό; Το μυστικό είναι η υποδομή, απαντούμε».



Από μια βιομηχανική περιοχή σε μια καθαρή αστική συνοικία


Οι Σουηδοί αρχιτέκτονες μετέτρεψαν μια παλιά αφοπλισμένη βιομηχανική μονάδα σε ένα σύγχρονο κτιριακό συγκρότημα κατοικιών με θέα τα πάρκα και τη μαρίνα με τα σκάφη αναψυχής. «Η υποδειγματική υποδομή περιλαμβάνει ένα ολοκληρωμένο σύστημα ανακύκλωσης» λέει ο Γιόνας Τέρνμπλομ διευθυντής μάρκετινγκ της εταιρίας Envac: «Η ανακύκλωση λειτουργεί μόνο αν συμμετέχουν οι πολίτες. Μπροστά σε κάθε σπίτι

συλλέγονται οργανικά υπολείμματα για κομποστοποίηση, χαρτί και βέβαια υπόλοιπα απορρίμματα που δεν πηγαίνουν στην ανακύκλωση».

Σε κάθε σπίτι υπάρχουν ψηλοί σωλήνες ύψους αρκετών μέτρων όπου συλλέγονται τα απορρίμματα. Από εκεί με ισχυρή πίεση αέρα περνούν μέσα από ένα δίκτυο σωλήνων και φθάνουν στο σημείο από όπου μεταφέρονται στον χώρο ανακύκλωσης.



Ανακύκλωση υδάτινων λυμάτων


Ανακύκλωση υπάρχει ωστόσο και στο νερό. Στη μονάδα επεξεργασίας παράγεται βιολογικά φυσικό αέριο για οικιακή χρήση ή τη δημόσια συγκοινωνία. Από εκεί το υπόλοιπο νερό τροφοδοτεί το κεντρικό σύστημα θέρμανσης της συνοικίας.



Το μυστικό της επιτυχίας;



Το μυστικό της επιτυχίας των Σουηδών είναι: υποδομή, ανακύκλωση και μικρές αποστάσεις μεταξύ των διαφόρων συστημάτων επεξεργασίας και ανακύκλωσης που λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία.



Και νέες υποψηφιότητες…



Ήδη η Κομισιόν δέχεται υποψηφιότητες και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων που διεκδικούν το βραβείο της πιο πράσινης ευρωπαϊκής πόλης: Ποιά όμως είναι τα κριτήρια: τοπικές πρωτοβουλίες κατά της κλιματικής αλλαγής, διαχείριση απορριμμάτων, προστασία του περιβάλλοντος, συγκοινωνίες, ποιότητα αέρα και νερού. Να ρωτήσουμε τώρα πότε θα έρθει η ώρα της Αθήνας;

ΠΗΓΗ:
DW-WORLD.DE

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΒΑΝΑΥΣΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΦΗΜΟΥ

Ένας αναπάντεχος στίχος σε ένα καινούργιο ποίημα του Γερμανού Durs Grünbein μας θύμισε την πρόσφατη περιπέτεια που είχε το φιλμ του Κώστα Γαβρά για την Ακρόπολη. Και πάλι οι αρχαιότητες στα χέρια των πρώτων Χριστιανών.



Το ποιήμα έχει τίτλο «Ο κορμός του Πολυφήμου» και λέει:

Αυτή η τούφα τρίχες στο στήθος ήταν για τους σκαπανείς η απόδειξη.

Το μαρμάρινο αγκωνάρι που βγήκε στο φως της μέρας, έτσι τεράστιο,

με κάτι το θηριώδες και θλιμμένο, σαν άγαρμπος παλικαράς,

μπορούσε να είναι μόνον ένας: το αγριόμουτρο των αρχαίων μύθων,

εκείνη η πεσκαντρίτσα που δεν την προστάτεψε και πολύ ο Ποσειδώνας.

Κολοβωμένος σαν κούτσουρο έφθασε στο μουσείο,

σαν παραμορφωμένος από το πελέκι.



Μα τι του είχανε κάνει αυτού του τέρατος

που στη συνέχεια βαλσαμωμένο σαν βρέφος πραγματικό

έγινε έκθεμα σε συλλογές με σπανιότητες;

Του είχανε συντρίψει το μέτωπο, εκεί που φύτρωνε το μεγάλο μάτι;

Είχαν εκτονωθεί για δεύτερη φορά πάνω σ’ αυτό το είδωλο το ελληνικό,

όπως πιο πριν το ασκέρι του Οδυσσέα; - Όποιος κομμάτιαζε τα έργα

του διαβόλου χρεωνόταν μια καλή χριστιανική πράξη. Και το μόνο

που απέμεινε από τον κύκλωπα είναι ένα μπούστο, έτσι από το φόβο μήπως

τους ματιάσει.

ΠΗΓΗ:
DW.WORLD.DE

ΥΠΕΡΘΕΑΜΑ... ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ

Το εντυπωσιακό φαινόμενο της «Βροχής των Λεοντιδών» θα εμφανιστεί και φέτος τη νύχτα της 17ης προς 18ης Νοεμβρίου και θα είναι ορατό από τη 1 μέχρι τις 4.30 τα ξημερώματα υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει ξαστεριά.

Κατά τη διάρκεια αυτού του ετήσιου φαινομένου δεκάδες διάττοντες σχηματίζουν τη «Βροχή των Λεοντιδών», η οποία έχει πάρει το όνομά της εξαιτίας της αντίληψης ότι προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Λέοντα και οφείλονται στα σωματίδια που αφήνει πίσω του ο κομήτης Τεμπλ Τατλ.
Υπερθέαμα... εξ ουρανού

Οπως εξηγεί ο διευθυντής του Πλανηταρίου του Ιδρύματος Ευγενίδου Διονύσης Σιμόπουλος, «αυτό συμβαίνει γιατί κατά τη διέλευσή τους από τη Γη οι κομήτες αφήνουν πίσω τους διάφορα μικρά σωματίδια σκόνης τα οποία είναι σχετικά μαζεμένα μαζί σε ομάδες και τέμνουν πολλές φορές την τροχιά της Γης. Οταν η Γη συναντάει μια τέτοια ομάδα σωματιδίων, τα έλκει και τότε αυτά εισέρχονται στην ατμόσφαιρά μας με ρυθμό από 40 έως 70 αντικειμένων την ώρα.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις και ιδιαίτερα μετά από κάποια πρόσφατη διέλευση ενός κομήτη ο ρυθμός αυτός μπορεί και να ξεπεράσει ακόμη και τα χίλια μετέωρα την ώρα. Από αυτά τα μετέωρα ένας πολύ μικρός αριθμός καταφέρνει να φτάσει στην επιφάνεια της Γης".

Κάθε Νοέμβριο
Στην περίπτωση της Βροχής των Λεοντιδών, καθώς η Γη περιστρέφεται στην τροχιά της γύρω από τον Ηλιο, συναντά κάθε Νοέμβριο το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ-Τετλ και πέφτει πάνω του με ταχύτητα 108.000 χιλιομέτρων την ώρα.

Τα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια, με βάρος ενός γραμμαρίου, χτυπούν τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιράς μας σε ύψος περίπου 100 χιλιομέτρων και αναφλέγονται.

Εν συνεχεία, η ανάφλεξη αυτή ιονίζει τα γύρω στρώματα της ατμόσφαιρας και σχηματίζει μια φωτεινή σφαίρα δύο έως τριών μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 έως 60 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Αυτή η φωτεινή σφαίρα είναι ορατή από τη Γη.

Το 1799 η βροχή αυτή είχε παρατηρηθεί από τον Πρώσο επιστήμονα Αλεξάντερ φον Χούμπολτ που βρίσκονταν στη Βενεζουέλα. Σύμφωνα με την περιγραφή του, σχεδόν ολόκληρος ο ουρανός καλύφθηκε από φωτεινά μετέωρα που απείχαν μεταξύ τους όσο το διπλάσιο μέγεθος της Πανσελήνου.

Οι ιθαγενείς της Νοτίου Αμερικής, πάντως, είχαν παρατηρήσει το φαινόμενο και το 1766, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για μεγάλες καταιγίδες διαττόντων τα έτη 902, 934, 967, 1037, 1202, 1366 και 1533 μ.Χ.

Η μεγαλύτερη καταιγίδα διαττόντων που παρατηρήθηκε ποτέ ήταν η Καταιγίδα των Λεοντιδών στις 12 προς 13 Νοεμβρίου του 1833 όταν το φαινόμενο θύμιζε εκρήξεις πυροτεχνημάτων από μία ροή δεκάδων μετεώρων κάθε δευτερόλεπτο που διήρκεσε επί ώρες. Ενας ιστορικός μάλιστα το 1878 τη θεώρησε ένα από τα 100 πιο σημαντικά γεγονότα των ΗΠΑ. Το γεγονός απεικονίστηκε σε πολλά έργα τέχνης, ενώ αρκετοί κοινωνιολόγοι απέδωσαν στο συγκεκριμένο φαινόμενο τον πυρετό για τη θρησκεία που επηρέασε τα επόμενα χρόνια την κοινωνική εξέλιξη και τον σύγχρονο χαρακτήρα των ΗΠΑ.

Η εμφάνιση των Λεοντιδών το 1866 έφτασε τους 5.000 διάττοντες την ώρα, ενώ το 1867 ο ρυθμός έπεσε στους 1.000 την ώρα. Αντίθετα το 1899 η Βροχή των Λεοντιδών ήταν απογοητευτική αλλά την επόμενη χρονιά και πάλι στους 1.000 διάττοντες την ώρα.

Τα επόμενα χρόνια τα ίχνη του κομήτη χάθηκαν και θεωρήθηκε ότι είχε μάλλον διαλυθεί μέχρις ότου ανακαλύφθηκε και πάλι το 1965 όταν προσπέρασε τη τροχιά της Γης σε απόσταση λίγο μεγαλύτερη απ αυτήν της Σελήνης. Εναν χρόνο αργότερα, στις 17 Νοεμβρίου 1966, στις κεντρικές και δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες δεκάδες χιλιάδες διάττοντες στόλισαν και πάλι τον νυχτερινό ουρανό για είκοσι τουλάχιστον λεπτά με ρυθμό 200.000 έως 1.000.000 διαττόντων την ώρα.

«Κάθε ημέρα που περνάει, πάντως, πάνω από 100 τόνοι λεπτής διαστημικής σκόνης πέφτει πάνω στην επιφάνεια της Γης χωρίς καν να το καταλάβουμε. Υπολογίζεται ότι περίπου 1.000 από τους διαστημικούς αυτούς επιδρομείς είναι αρκετά μεγάλοι ώστε να αντέξουν το ταξίδι μέσα από την ατμόσφαιρα του πλανήτη μας κάθε χρόνο και φτάνουν στην επιφάνεια της Γης ως μετεωρίτες. Επειδή όμως τα 2/3 του πλανήτη μας είναι καλυμμένα με νερό, οι πτώσεις αυτές γίνονται σπάνια αντιληπτές», επισημαίνει ο κ. Σιμόπουλος.

ΠΗΓΗ:

Έθνος