Σε δύο ημέρες ψηφίζουμε για νέο πρόεδρο του κόμματός μας. Η ψήφος σου είναι καθοριστική για το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας. Απευθύνομαι σήμερα σε εσένα και σο&ups ilon; ζητώ να συμμετάσχεις στην εκλογική διαδικασία της Κυριακής.
Ήμουν πάντα παρούσα, στις εύκολες και τις δύσκολές στιγμές. Ποτέ δεν λύγισα και δεν υπέστειλα την σημαία της παράταξής μας. Ακόμα και όταν έβλεπα τις αδυναμίες, ακόμα και όταν έβλεπα τα λάθη που μα&sig maf; πλήγωσαν όλους. Γιατί πάνω απ ‘όλα έβαζα πάντα το καλό του κόμματος μας, της Νέας Δημοκρατίας. Στις χαρές και τις πικρές μαζί.
Αυτή η κοινή πορεία αγώνων είναι το αόρατο νήμα που ενώνει όλους εμάς. Εμείς μπορούμε σήμερα να δημιουργήσουμε ξανά την ελπίδα και την προοπτική για το κόμμα μας.
Να ξαναβρούμε την ενότητά μας και το εύρος μας. Να κάνουμε τη ΝΔ ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κεντροδεξιό κόμμα. Ένα ανοιχτό, δημοκρατικό κόμμα, χωρίς αποκλεισμούς, αλλά με σεβασμό και λόγο στα μέλη και στη& nu; κοινωνική της βάση. Όχι με λόγια αλλά με έργα.
Να δώσουμε ξανά μάχες για τις ιδέες μας, τις διαχρονικές αξίες της παράταξής μας: Την Ελευθερία, τη Δικαιοσύνη, την αγάπη για τη Πατρίδα, τις ευκαιρίες στους νέους ανθρώπους.
Την Κυριακή, με την επιλογή αρχηγού θα αποφασίσουμε ποια Νέα Δημοκρατία θέλουμε.
Αν θα έχουμε ένα κόμμα σύγχρονο, ανοιχτό, που θα απευθύνεται στην κοινωνία και θα μπορεί να κερδίσει εκλογές ή αν θα έχουμε μια μικρή, περιχαρακωμένη, αδύναμη Νέα Δημοκρατία.
Αν θα έχουμε μια Νέα Δημοκρατία που θα μπορεί να κάνει αποτελεσματική αντιπολίτευση ή μια Νέα Δημοκρατία που θα αφήνει τη σημερινή κυβέρνηση να αλωνίζει και θα είναι αρεστή μόνο στα γνωστά μέσα ενημέρωσης που στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ και πολεμούν με τέτοιο μένος εναντίον μου.
Σε όλη την πολιτική διαδρομή μου αγωνιζόμουν για μεγάλη και δυνατή Νέα Δημοκρατία. Βρέθηκα στην πρώτη γραμμή των αγώνων της παράταξης, χωρίς ποτέ να ξεφύγω από την ιδεολογία και τις αρχές της. Εργάστηκ& alpha; για την ενότητα στο κόμμα μας. Έχω δώσει και έχω κερδίσει μάχες για τη Νέα Δημοκρατία και έχω στηρίξει τους αγώνες της σε όλη την Ελλάδα.
Στις εκλογές της 29ης Νοεμβρίου υπολογίζω προσωπικά σε σένα.
Η συμμετοχή σου είναι πολύτιμη για το κόμμα μας.
Η ψήφος σου είναι δύναμη για μένα.
Ξεκινάμε ένα νέο κεφάλαιο για τη Νέα Δημοκρατία. Σε καλώ να το γράψουμε μαζί.
Σε καλώ σε νέους αγώνες, σε μια καινούργια, όμορφη διαδρομή.
Για να κάνουμε ξανά τη Νέα Δημοκρατία μεγάλη, δυνατή και περήφανη.
Ντόρα Μπακογιάννη
Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2009
ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ Η ΝΤΟΡΑ ΣΤΟ email ΜΟΥ
ΓΛΥΠΤΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΑΠΟ ΑΧΡΗΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
Ήρθε η στιγμή να γνωρίσετε και τον άνθρωπο που συλλέγει άχρηστα στην ουσία αντικείμενα από παλιά διαλυμένα αυτοκίνητα και δημιουργεί γλυπτά που αξίζουν αρκετές χιλιάδες λίρες. Μιλάμε για τον Αυστραλό καλλιτέχνη James Corbett που είναι 46 χρονών και δημιουργεί τα γλυπτά του μόνο με κομμάτια από παλιά διαλυμένα αυτοκίνητα. Το κριάρι που βλέπετε στην φωτογραφία παρακάτω είναι φτιαγμένο με μπουζιά κατά κύριο λόγο και έχει ήδη πωληθεί έναντι 14.000 λιρών.
ΠΗΓΗ:
Psaxtiria.com
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣΕ ΟΥΤΕ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

Ένας Βιετναμέζος, μην αντέχοντας τον θάνατο της γυναίκας του, ξέθαψε τη νεκρή και αφού τη μετέφερε στο σπίτι κοιμόταν δίπλα της επί πέντε χρόνια διότι, όπως είπε, ήθελε να την αγκαλιάζει στο κρεβάτι γράφει σήμερα μία ηλεκτρονική εφημερίδα του Ανόι.
Ο 55χρονος, που ζει σε μία μικρή κωμόπολη της κεντρικής επαρχίας Κουάνγκ Ναμ, άνοιξε τον τάφο το 2004, κάλυψε το λείψανο με πηλό δίνοντάς του το σχήμα γυναικείου σώματος, το έντυσε και το τοποθέτησε στο κρεβάτι, εξηγεί η εφημερίδα Vietnamnet.vn.
Οπως δήλωσε ο Λε Βαν, όταν πέθανε η γυναίκα του το 2003, εκείνος κοιμόταν κάθε βράδυ πάνω στον τάφο της, αλλά 20 μήνες αργότερα, καταπονημένος από τις βροχές, τον άνεμο και το ψύχος, αποφάσισε να σκάψει ένα τούνελ στον τάφο ώστε "να κοιμάται μαζί της".
Τα παιδιά του όμως ανακάλυψαν κάποια στιγμή τί συμβαίνει και τον εμπόδισαν να πηγαίνει στον τάφο. Ετσι μια νύχτα του Νοεμβρίου 2004 εκείνος ξέθαψε το λείψανο της γυναίκας του και το μετέφερε στο σπίτι.
Η Vietnamnet.vn δημοσίευσε μία φωτογραφία του Βαν με ό,τι έχει απομείνει από την αγαπημένη του σύζυγο, που εξακολουθεί να βρίσκεται στο σπίτι.
Ο Βαν, πατέρας επτά παιδιών, δήλωσε ότι επί χρόνια οι γείτονες δεν τολμούσαν να πατήσουν το πόδι τους στο σπίτι του.
"Είμαι ένας άνθρωπος που παίρνει τα πράγματα διαφορετικά. Δεν είμαι σαν όλους τους φυσιολογικούς ανθρώπους", παραδέχτηκε.
ΠΗΓΗ:
Τρωκτικό
ΙΣΩΣ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Και οι τέσσερις σελίδες της εφημερίδας είναι χειρόγραφες από καλλιγράφους, πριν πάνε στο τυπογραφείο για την μαζική παραγωγή. Οι καλλιγράφοι, γνωστοί και ως "katibs", εργάζονται σε ένα γραφείο σε μια μικρή γωνιά ενός δωματίου 75 τετραγωνικών και τους παίρνει τρεις ώρες για να μετατρέψουν με ένα στυλό, μελάνι και χάρακα ένα φύλλο χαρτιού σε ειδήσεις και τέχνη.
Οι σελίδες, όταν ολοκληρωθούν, μεταφέρεται σε ένα μαύρο και άσπρο αρνητικό και τότε πιέζονται πάνω στις πλάκες εκτύπωσης.
Η εφημερίδα έχει περίπου 23.000 συνδρομητές που πληρώνουν λιγότερο από 10 δολάρια τον χρόνο. Κάθε αντίγραφο της εφημερίδας πωλείται έναντι 75 Paisa ή περίπου 1,6 σεντ.
ΧΡΥΣΟ ΛΑΔΙ ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ
Αφού ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους στη Βρετανία, οι δρόμοι τους χώρισαν. Ο Χρήστος Καμαριανάκης μετανάστευσε στον Καναδά και άνοιξε μια επιχείρηση εγκατάστασης λογισμικών. Ο Τιμόθεος Καμαριανάκης επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε ως αρχαιολόγος. Μερικά χρόνια αργότερα, ένα κομμάτι γης στην Πελοπόννησο ένωσε ξανά τα δύο αδέλφια. Είχαν κληρονομήσει από τον πατέρα τους 25 στρέμματα γης κοντά στο χωριό Πύργος, στην Κορινθία. Ένα κτήμα που είχαν ζωντανέψει με τα χέρια τους όταν- παιδιά ακόμηφύτεψαν εκεί ελαιόδεντρα. Ακολουθώντας μια οικογενειακή παράδοση που ξεκίνησε τουλάχιστον 400 χρόνια πριν στην Κρήτη, τα δύο αδέλφια αποφάσισαν το 2005 να παράγουν το δικό τους λάδι. Σήμερα, τα 1.700 μπουκάλια της ετήσιας παραγωγής τους καταλήγουν σε ράφια εκλεκτών καταστημάτων του εξωτερικού. Υπολογίζουν ότι του χρόνου τα έσοδα από τις πωλήσεις τους σε Αμερική, Καναδά και Αγγλία θα φτάσουν το ένα εκατομμύριο δολάρια. Για να παρασκευάσουν το λάδι τους τα δύο αδέλφια ανέτρεξαν σε αρχαιοελληνικές πηγές και συνδύασαν τα ευρήματά τους με τη λαϊκή σοφία του χωριού.
Ταξίδι στην ιστορία
«Υπάρχουν πηγές από την αρχαιότητα και τον Μεσαίωνα που προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες για την καλλιέργεια της ελιάς», λέει στα «ΝΕΑ» ο Τιμόθεος Καμαριανάκης. «Ο Ιπποκράτης είναι μία από τις πηγές στις οποίες βασίζω σήμερα τις τεχνικές μου. Δεν αντιγράφω τους αρχαίους Έλληνες και ό,τι έκαναν τότε. Απλά δανείζομαι στοιχεία και τα χρησιμοποιώ σε συνδυασμό με πιο σύγχρονες μεθόδους και τις διηγήσεις των γερόντων στα χωριά». Μια από αυτές τις μεθόδους, όπως εξηγεί ο κ. Καμαριανάκης, είναι να μην ξεριζώνει τα γαϊδουράγκαθα από το κτήμα του. «Το γαϊδουράγκαθο λειτουργεί ως ξενιστής για ένα έντομο που καταπολεμά τον δάκο. Προσπαθούμε να βελτιώσουμε το κτήμα με σεβασμό προς τη φύση. Όχι όπως γίνεται συχνά, όταν ο άνθρωπος ψεκάζει και σκοτώνει τα πάντα», λέει. Ακόμα και στο κλάδεμα τα δύο αδέλφια εφαρμόζουν τις συμβουλές των γηραιότερων του χωριού. «“Κλάδεψε το δέντρο έτσι ώστε να μπορεί να πετάξει ένα πουλί ανάμεσα από τα κλαδιά του”, μας λένε οι γέροντες του χωριού», λέει ο Χρήστος Καμαριανάκης. «Εννοούν ότι το δέντρο πρέπει να κλαδεύεται έτσι ώστε να κυκλοφορεί αρκετός αέρας και φως ανάμεσα από τα κλαδιά του». Ο Τιμόθεος Καμαριανάκης εφαρμόζει και μια πιο σύγχρονη μέθοδο, τη βιοδυναμική καλλιέργεια. Αυτή η πρακτική βασίζεται στις φάσεις της σελήνης. Ανάλογα με αυτές καθορίζεται το πότε θα γίνουν διάφορες εργασίες στο κτήμα, όταν η γη θα είναι έτοιμη για την ανθρώπινη επέμβαση.
ΤΑ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ έχουν στο κτήμα τους 1.000 δέντρα της σπάνιας και ευάλωτης ποικιλίας Πατρινιά. «Η Πατρινιά καλλιεργείται σήμερα κυρίως σε μια λεπτή λωρίδα γης ανάμεσα στην Κορινθία και την Αχαΐα. Είναι ένα δέντρο πολύ ευαίσθητο στη ζέστη και στην παγωνιά. Όμως φτιάχνει ένα λάδι με απαλή γεύση και χαμηλό σε οξέα, λέει ο Τιμόθεος Καμαριανάκης. Ο Χρήστος Καμαριανάκης έχει αναλάβει το μάρκετινγκ των προϊόντων από το Τορόντο του Καναδά. Το λάδι τους με την ονομασία «Άρτεμις» δεν κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά, αλλά μόνο στο εξωτερικό. Ένα μπουκάλι μισού λίτρου στοιχίζει 80-100 δολάρια.
Το περασμένο καλοκαίρι το «Άρτεμις» απέσπασε το ασημένιο μετάλλιο στον διαγωνισμό ελαιολάδου του Λος Άντζελες. «Αν φτιάχναμε μια Μπέντλεϊ, το κόστος της θα ήταν ανάλογο. Δεν πουλάμε το προϊόν μας στην Ελλάδα γιατί στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν ήδη λάδια καλής ποιότητας», λέει ο κ. Καμαριανάκης. Σύμφωνα με το Κέντρο Ελιάς στο UC Davis, το 2007 η Αμερική εισήγαγε 266.512 τόνους ελαιολάδου. Το 58% των εισαγωγών προήλθε από την Ιταλία, ακολούθησαν η Ισπανία και η Αργεντινή, ενώ στην τέταρτη θέση ήταν η Ελλάδα. Ο Χρήστος Καμαριανάκης συνεχίζει να εργάζεται παράλληλα στην εταιρεία εγκατάστασης λογισμικών που δημιούργησε στον Καναδά. Εκτιμά ότι σε πέντε χρόνια τα έσοδα της επιχείρησης ελαιολάδου που έχει με τον αδελφό του θα φτάσουν τα 5-8 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό θα του επιτρέψει, όπως λέει, να αφοσιωθεί πλήρως στο κτήμα του στην Πελοπόννησο. Ήδη ετοιμάζει μια συνεργασία με έναν φημισμένο σεφ της καναδικής τηλεόρασης που ελπίζει ότι θα προωθήσει το προϊόν του. «Με το λάδι μας λέμε μια ιστορία.
Προσπαθούμε να εμπνεύσουμε τους ανθρώπους της Βόρειας Αμερικής και να τους στείλουμε και πάλι στην κουζίνα. Να απολαύσουν τη χαρά της παρασκευής σπιτικού φαγητού», λέει.
ΗΡΘΕ ΣΤΟ ΦΩΣ ΑΡΧΑΙΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΗΣ ΒΕΡΓΙΝΑΣ
Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 1992 που άρχισε η ανασκαφή του τείχους ουδέποτε δόθηκαν στοιχεία. Η ανασκαφική έρευνα των 17 τελευταίων ετών κάλυψε τα 2/3 του τείχους, που όπως φαίνεται αποτελούν την καλύτερα σωζόμενη οχύρωση της Μακεδονίας.
Το τείχος αποκαλύπτεται διατηρημένο σε εξαιρετική κατάσταση και σε ύψος έως 1,90 μ. Το πάχος των μεταπυργίων φθάνει σε ορισμένα σημεία τα 2,80 μ. Η άνοδος στους πύργους και τις επάλξεις γινόταν με χτιστές κλίμακες, πέντε από τις οποίες έχουν ήδη ερευνηθεί. Δίπλα σε πύργους, καλυμμένες από την ημικυκλική προβολή τους, βρέθηκαν πυλίδες που χρησίμευαν ως έξοδοι για αιφνιδιασμό του εχθρού.
«Όλα τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του τείχους, αλλά και τα ανασκαφικά στοιχεία ομόφωνα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η κατασκευή του ανάγεται στα χρόνια της βασιλείας του Κασσάνδρου, εποχή κατά την οποία η Μακεδονία γνωρίζει μια ταραχώδη περίοδο, εμφύλιων συγκρούσεων και εξωγενών επεμβάσεων. Η γεωγραφική θέση της πιερικής αυτής πόλης, πάνω στον αμαξιτό δρόμο που οδηγούσε από τα λιμάνια της Πύδνας και της Μεθώνης προς την Άνω Μακεδονία, καθιστούσε απαραίτητη την οχύρωσή της για την εξασφάλιση και τον έλεγχο της σημαντικής αυτής διάβασης» υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση του καθηγητή Π. Φάκλαρη.
Την αρχαιολογική ανακάλυψη του μνημειώδους τείχους συμπληρώνει πλήθος κινητών ευρημάτων, αλλά και απανθρακωμένων σπόρων από όσπρια και δημητριακά- τροφικά κατάλοιπα της εποχής, που η επιστημονική ομάδα χρονολογεί στον 2ο και 1ο αιώνα π.Χ.



